กองอาทมาตประกาศศึก วางแผงปุ๊บเราเรารีบซิ่งมอเตอร์ไซต์ไป 7-11 ทันที่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ตามเรามานั้นก็คือ เสียงตระโกนด่าของชาวบ้าน "มึงจะรีบไปตายหรือไง" "ขอให้แหกโค้งตายตรงสี่แยกข้างหน้านะ" แต่เราก็ไม่แยแสกับเสียงนกเสียงกา เพราะถ้าเราไม่ไปชื้อหนังสือนี้ไว้เราคงมองหน้าบรรพบุรุษไม่ติดแน่ ตาทวดของเราเป็น 1 ใน 400 ทหารที่เดินทางไปกับปลัดชู ตาของเราชึ่งเป็นหลานของตาทวดเล่าให้ฟังว่า "เพื่อนของตาทวดชึ่งบาดเจ็บสาหัสกลับมาเล่าว่า กองอาตมาตต้านทัพพม่าที่หาดหว้าขาว แต่ทหารเพียง 400 นายมีหรือจะชนะทหารพม่านับหมื่น แต่กองทหารอาทมาตหาได้หวาดหวั่นไม่ ทุกคนต่างรบจนเลือดท่วมตัวเป็นเวลาเกือบครึ่งวัน จนในที่สุดกองทหารอาทมาตต้องถึงจุดจบ ทหารบางนายตายคาสนามรบ หนีกลับมาได้บางส่วน ที่ยังไม่ตายก็ถูกฆ่าจนหมด แต่อย่างน้อยก็ถ่วงเวลาพวกพม่าได้พักหนึ่ง" พูดจบเพื่อนของตาทวดเราก็เสียชีวิตทันที
เราจึงไม่อยากให้วีรกรรมของตาทวด(ทหารอาทมาต) ต้องเลือนหายไปจากประเทศไทย ควรรู้ไว้อย่างหนึ่งว่า หากไม่มีกองทหารอาทมาต ก็คงไม่มีชาวบ้านบางระจัน
ร่วมกันปลุกจิตสำนึกคนไทยทุกคนโดยการเผยแพร่ข้อมูลหรือติดลายเซ็นต์กองทหารอาทมาต
โค้ดสำหรับนำไปเผยแพร่
- Code: Select all
[url=http://gtmed.freeforums.org/index.php][img]http://www.witeenclub.com/img9/80bef338a6b31a54.jpg[/img][/url]
ภาพและข้อมูลจาก http://www.arthamart.com/main.htm
