โกดังเก็บของ [แดนอลัยกะ]

ชายแก่เลยวัย 70 คนหนึ่งคุยกับลูกชายที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม หลังจากแต่งงานย้ายครอบครัวออกไปไม่กี่ปี
> > > ชายแก่ : แจ๊ค (ชื่อลูกชาย) นั่นอะไรลูก ? พ่อเห็นลาง ๆ
> > > แจ๊ค : อ๋อ วัวหน่ะพ่อ
> > > เวลาผ่านไป 2-3 นาที
> > > ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรลูก ?
> > > แจ๊ค : วัวตัวเดิมนั่นแหละพ่อ ยังไม่ไปไหนเลย
> > > ผ่านไปอีก 2-3 นาที
> > > ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรอีกล่ะลูก ?
> > > แจ๊ค : (เริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด) วัวพ่อวัว !!
> > > วัวตัวเดิมที่เพิ่งถามนั่นแหละ
> > > เวลาผ่านไปอีก 2-3 นาที
> > > ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรลูก ?
> > > แจ๊ค : (เริ่มทนไม่ไหว) เอ๊ะ !! พ่อนี่ยังไงนะ ถามซ้ำ ๆ ซาก ๆอยู่ได้ ผมจะบอกครั้งสุดท้าย แล้วนะว่า วัว...!!
> > > ผ่านไปอีก 2-3 นาที
> > > ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรน่ะลูก ?
> > > แจ๊ค : โอ๊ย !!! พ่อเลอะเลือนแล้ว คุยกันไม่รู้เรื่อง ผมไม่คุยกับพ่อแล้ว แล้วแจ๊คก็ผละจากพ่อไปอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุด
> > > เวลาผ่านไป จวบจนตอนเย็นได้เวลาอาหารค่ำ
> > > เมื่อไม่เห็นผู้เป็นพ่อลงมา แจ๊คจึงเดินขึ้นไปตามที่ห้อง
> > > ณ.ที่นั่น เขาได้พบชายแก่ นั่งเหม่อลอย ข้าง! ๆ
> > > มีไดอารี่เก่า ๆ เล่มหนึ่งที่เพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้เสร็จ
> > > แจ๊คถือวิสาสะเข้าไปอ่าน ความว่า...ครั้งหนึ่งเมื่อ 40
> > > กว่าปีก่อนมาแล้ว เรามีลูกชายคนหนึ่งที่เรารักมากที่สุด
> > > เราตั้งชื่อเค้าเองว่า...แจ๊ค
> > > ในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง เราพาแจ๊คออกไปเดินเล่น
> > > ตอนนั้นแจ๊คกำลังพูดได้เก่งทีเดียว เราพาเค้าไปนั่งที่สวนหลังบ้าน
> > > พอดีมีวัวผ่านมา... แจ๊คถามเราว่า พ่อ นั่นอะไร...วัวไงลูก เราตอบ เวลาผ่านไป
> > > อีกไม่ถึงนาที แจ๊คก็ถามคำถามเดิมเราอีก เราก็ตอบเช่นเดิมอีก
> > > เป็นอย่างนี้อยู่ถึง 25 ครั้ง
> > > ...เราไม่เคยเบื่อหน่ายเลยที่จะตอบคำถามเดิม ๆ เหล่านั้น เรากลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ลูกสนใจเราอย่างไม่เบื่อหน่าย...
> > > แต่ในวันนี้ ณ ที่แห่งเดิม คน 2 คน ที่เคยถามคำถามเดียวกัน หากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม แจ๊คเป็นฝ่ายตอบ... เพียง 5 ครั้งเท่านั้นลูกก็ตวาดเสียงดังใส่เรา หาว่าเราเลอะเลือน รังเกียจแม้แต่จะคุยกับเราต่อไป...
> > > เมื่ออ่าบจบแจ๊ครู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ พ่อเลี้ยงเขามาอย่างดี
> > > แต่วันนี้สิ่งที่เขาทำให้ท่านคือ การตวาดเสียงดัง ไม่พูดด้วยแล้วก็เดินหนีไป เขาตระหนักว่า เขาได้ทำสิ่งผิดพลาดซึ่งเขาเองแทบไม่รู้ตัว
> > > แล้วคุณล่ะ วันนี้คุณได้ทำอะไรดี ๆ ให้ท่านเหล่านั้นหรือยัง
> >
> > > ป.ล. หากคุณคิดว่าเรื่องนี้เป็นประโยชน์
> > > โปรดอย่าเก็บไว้คนเดียว...อย่าลืมส่งต่อให้เพื่อน ๆ ของคุณได้อ่านกันด้วย เพื่อสิ่งดี ๆ จะได้เกิดขึ้นในสังคมต่อไป

เรื่องดีๆแบบนี้สมควรเผยแพร่ให้คนได้รู้

อ่านแล้วซึ้งเลยครับ ว่า เราเคยทำให้พ่อแม่หรือคนที่เรารักมีความสุขหรือยัง

ขอบคุณมากครับสำหรับสิ่งดีๆ